دانلود آهنگ علیرضا طلیسچی ۱۷۵

متن آهنگ ۱۷۵ علیرضا طلیسچی

,

یه ماهی داشت میخواست آزاد باشه

میخواست دریا بره شاد باشه

میونشون یکم دوری فقط بود

ولی دریا یکم بی معرفت بود

دنبال ماهی تا دریا رسیده

اما دریا هوسش قدر امیده

هر کی برگشته نشونی شو نداره

یکی میگفت دیدتش بیقراره بیقراره

مادری که جز خدا راهی نداره

احتیاجی به شناسایی نداره

چون قراره توی انتظار بمیره

بایدم عشقش و اشتباه بگیره

♫♫♫

بو شو حس میکنه تو همین حوالی

گریه میکنه واسه یه تنگ خالی

میسپاره پیداش کنن میشینه هر جا

خونش و میبره تا نزدیک دریا

بی هوا براش میخواد از آب بریزه

هر کسی شبیهشه خیلی عزیزه

بس که تو دلش پر از غصه و درده

درد زانوهاش و هیچ وقت حس نکرده

مادری که جز خدا راهی نداره

احتیاجی به شناسایی نداره

چون قراره توی انتظار بمیره

بایدم عشقش و اشتباه بگیره